Astro-zagadka nr 4

W związku z przerwa wakacyjna  przedłużam  konkurs do 25 lipca. Proszę  śmiało pisać   !

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Proponuję kolejny konkurs – zgadywankę astrologiczną. Konkurs trwa do 15 lipca.
Jak zwykle, dla najciekawszych wypowiedzi przewidziana jest nagroda książkowa “Postawa świata katolickiego wobec astrologii” z 1938 roku.
Odpowiedzi na blogu lub na Facebooku. Zapraszam do analizy!

PYTANIE:

Jakie predyspozycje zawodowe ma kobieta? W jakiej dziedzinie może się najlepiej zrealizować?

O godność astrologa. Głos pierwszy

Wiele złego mówi się o astrologii i astrologach. Rzadko kto nie wstydzi się przyznać do tego, że interesuje się lub zajmuje astrologią.

Dlaczego?

Z jakiego powodu ta starożytna wiedza, a raczej miłość człowieka do nieba i próba zrozumienia klucza, według którego zbudowany jest Wszechświat, stała się czymś wstydliwym. Czy astrologia spod znaku EzoTV i wróżb za płatnego SMS-a ma być tym, co dominuje w wyobrażeniach ludzi o astrologii?

Popatrzmy na samo słowo “astrologia” a dostrzeżemy jej wartość i potrzebę obrony przed jarmarcznym show serwowanym przez telewizję. LOGOS jest kluczowym pojęciem kultury europejskiej. Słowo pochodzi od greckiego legein – zbierać. LOGOS – to pojęcie zawiera w sobie prawie wszystko – słowo, mowa, pojęcie, rozum, myślenie, nauka, moc, siła, Bóg, światło, porządek, zasada, rachunek, sens…. Do filozofii wprowadził termin “logos” Heraklit z Efezu. Dla Heraklita “logos” był wewnętrznym porządkiem kosmosu, racjonalną zasadą zmieniającego się nieustannie świata, przez ludzi doświadczaną, lecz nie do końca rozumianą. Ideę “logosu” Heraklita zwolennicy ezoteryki tłumaczą  jako zdolność poznawczą człowieka tłumaczącą udział rozumu jednostki w rozumie kosmicznym. ASTRO to gwiazdy.

Jak więc wstydzić się tego, że interesuje mnie sens i porządek Wszechświata? Jak więc wstydzić się tego, że interesuje mnie miejsce człowieka w bezkresie próżni przetykanej gdzieniegdzie światłem gwiazd i pięknem planet?

Wstydzić się można jedynie tego, że tolerujemy jarmarczną twarz astrologii. Tego, że zajmując się latami badaniem związków nieba z człowiekiem, nie potrafimy zaprotestować przeciwko pauperyzacji tej szlachetnej i cennej wiedzy. A to z powodu lęku przed ośmieszeniem, albo ze względów marketingowych. Albo nie dostrzegamy problemu. Szkoda.

Nie zamierzam przyglądać się bezkrytycznie temu, co dzieje się w ezoteryce, a zwłaszcza w astrologii. Poza moimi przemyśleniami, będę systematycznie zamieszczał na blogu wypowiedzi znanych i cenionych astrologów, m.in. Prengla, który jest mi bardzo bliski. Sądzę, że warto zadbać o etyczną stronę astrologii i spróbować podnieść jej rangę. Jest tego warta!

Rozwiązanie Astro-Zagadki nr 3

Bardzo dziękuję za udział w konkursie.  Wygrała Małgorzata.
Proszę o podanie adresu, pod który mam wysłać książkę.
Zapraszam na kolejne konkursy!

————————————————————————————————

Osoba zmarła na wskutek zaprzestania czynności płuc. Od kilku lat chorowała na stwardnienie rozsiane (SM).  Uszkodzenie układu nerwowego było postępujące i nie udało się go zatrzymać, nawet poprzez stosowanie nowych metod leczenia. Rok po wykryciu choroby zaczęły się problemy z poruszaniem się. Po 2 latach JC jeździła już na wózku inwalidzkim. Porzucona przez męża i odseparowana od swoich dzieci prawdopodobnie nie miała wystarczająco sił, aby walczyć z chorobą. Zanik przewodnictwa nerwowego sprawił, że przestały pracować płuca. Umierała przez dwie godziny, byłem przy niej do końca.  Poniżej trochę informacji o SM pochodzących z Wikipedii:

Stwardnienie rozsiane (łac. sclerosis multiplex, SM, ang. multiple sclerosis, MS) – przewlekła, zapalna, demielinizacyjna choroba centralnego układu nerwowego, w której dochodzi do wieloogniskowego uszkodzenia (demielinizacji i rozpadu aksonów) tkanki nerwowej. Choroba ma najczęściej przebieg wielofazowy z okresami zaostrzeń i poprawy. Częstość jej występowania zależy od rejonu geograficznego i waha się od 2 do 150 na 100 000 ludności w zależności od kraju i konkretnej populacji. Stwardnienie rozsiane zostało po raz pierwszy opisane w 1868 przez Jeana-Martina Charcota. Dotyczy najczęściej osób młodych, ze szczytem występowania między 20. a 40. rokiem życia, i nieznaczną przewagą zachorowań u kobiet niż mężczyzn.
W ogólnym rozumieniu SM jest chorobą dotyczącą komórek nerwowych (neuronów), glejowych (oligodendrocyty), komórek odpornościowych mózgu (mikroglej) w której dochodzi do uszkodzenia otoczki mielinowej wokół wypustek komórek nerwowych, co powoduje niemożność prawidłowego przekazywania impulsów wzdłuż dróg nerwowych w mózgowiu i rdzeniu kręgowym. Nazwa “stwardnienie rozsiane” odzwierciedla rozsianie procesu patologicznego w różnych miejscach układu nerwowego, jak również rozsiew zmian w czasie.
Aktualnie uważa się, iż stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy gospodarza zwalcza komórki własnego organizmu, w tym przypadku w tkance nerwowej. Mniej powszechny jest pogląd o neurodegeneracyjnym charakterze o niejasnym podłożu metabolicznym. Rozważa się również rolę zakażeń wirusowych (np. wirusem Epsteina-Barr) pewnych innych nieznanych czynników środowiskowych. Niektórzy wskazują również na znaczenie niedoboru witaminy D przede wszystkim w dzieciństwie. Najnowsze doniesienia wskazują również że przyczyną SM może być przewlekła mózgowo – rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI).

Stwardnienie rozsiane może powodować wiele objawów i zespołów objawów; najczęściej są to zaburzenia ruchowe, czuciowe, móżdżkowe (zaburzenia równowagi), zaburzenia widzenia, zaburzenia autonomiczne, zespoły bólowe oraz objawy psychiatryczne: zaburzenia poznawcze i zaburzenia nastroju. Częstym objawem jest również przewlekłe zmęczenie. Stwardnienie rozsiane jest jedną z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności u osób młodych, aczkolwiek wielu pacjentów może doświadczać łagodnego przebiegu.