S

S — skrót: Septil.

Sabik (arab.) — gwiazda, eta Wężownika.

Sadalmelik (arab.) — gwiazda, alpha Wodnika.

Sadalsuud (arab.) — gwiazda, beta Wodnika.

Saeculum (łac.) — stulecie, wiek.

Sagitta (łac.) — Strzała, niewielki gwiazdozbiór północnej półkuli nieba.

Sagittarius (łac.) — Strzelec; 1. Dziewiąty znak Zodiaku, 2. zodiakalny gwiazdozbiór.

Saros (grec.) — cykl  6585 1/3 dnia, po którym Ziemia, Słońce  i Księżyc powracają do prawie takiego samego położenia względem siebie, a cykle zaćmień  Słońca i Księżyca zaczynają się powtarzać.

Saturnus (łac.) — Saturn, planeta.

Schedar (arab.) — gwiazda, alpha Kasjopei.

Schedir (arab.) — gwiazda, alpha Kasjopei.

Scheat (arab.) — gwiazda, beta Pegaza.

Scorpius (grec.) — Skorpion; 1. Ósmy znak Zodiaku, 2. Zodiakalny gwiazdozbiór.

Seginus (?) — gwiazda, gamma Wolarza.

Selene (grec.) — Селена; 1. Grecka bogini Księżyca, 2. Biały Księżyc, symbol Księżyca w pełni.

Semi (łac.) — „pół”,

Semiquadrat (łac.) — półkwadrat, słaby aspekt.

Semiquintil (łac.) — semikwintyl, słaby aspekt.

Semisextil (łac.) — semisekstyl, słaby aspekt.

Separatio (łac.) — separacja.

Sephiroth (staroż.) — sefirot, termin z Kabały, jedna z dziesięciu emanacji boskiego światła, które są kolejnymi stopniami poznania nieskończonego i niepoznanego Boga. 10 sefirotów razem tworzy one Drzewo Życia. W klasycznej postaci noszą nazwy: 1. Keter (Korona), 2. Chochma (Mądrość), 3. Bina (Zrozumienie), 4. Chesed (Łaska), 5. Gewura (Srogość), 6. Tiferet (Piękno), 7. Necach (Zwycięstwo), 8. Hod (Chwała), 9. Jesod (Fundament), 10. Malchut (Królestwo)

Septil (łac.) — septyl, aspekt.

Serpens (łac.) — Wąż, gwiazdozbiór północnej  półkuli nieba znajdujący się w pobliżu równika  niebieskiego. Jest to jedna z 48 konstelacji opisanych przez Ptolemeusza. Jest podzielony na dwie części: Głowę Węża (łac. Serpens Caput) oraz Ogon Węża (łac. Serpens Cauda). Dawniej tworzył on jeden gwiazdozbiór wraz z Wężownikiem.

Sesquiquadrat (łac.) — słaby aspekt.

Sesquiquintil (łac.) — słaby aspekt.

Seth (staroż.) — Set, egipski bóg, któremu przypisywana jest planeta Merkury.

Sextil (łac.) — seklst, aspekt o wartości  60°.

Shamas (akkad.) — Szamasz, sumeryjsko-akkadyjski bóg Słońca.

Shaula (arab.) — gwiazda, lambda Skorpiona.

Sheratan (arab.) — gwiazda, beta Barana.

Sidereus (łac.) — gwiazdowy (syderyczny).

Sidus (łac.) — gwiazdozbiór, gwiazda.

Sidus natalicium (łac.) — 1. Gwiazda, pod którą urodził się człowiek, 2. Los.

Sigilla (łac.) — astrologiczny talizman (medal).

Signifiсator (łac.) — 1. Znacząca dla wyjaśnienia pewnej kwestii planeta albo aspekt, 2. każdy z najważniejszych punktów mapy nieba.

Sin (akkad.) — sumeryjsko-akkadyjski bóg Księżyca.

Sinister (łac.) — lewostronny aspekt.

Sinistra (łac.) — gwiazda z gwiazdozbioru Wężownika.

Sirius (?) — piękna gwiazda, alpha Wielkiego Psa, istotna zwłaszcza dla starożytnych Egipcjan.

Sirrah (arab.) —gwiazda, alpha Andromedy, patrz ->Alpheratz.

Sith (staroż.) — Set, Księga Rodzaju z imienia wymienia trzech synów Adama i Ewy, Kaina, Abla i Seta. Gdy Abel został zabity przez Kaina, Adam  i Ewa doczekali się trzeciego syna – Seta, mitycznego wynalazcy astrologii.

Skat (arab.) — gwiazda, delta Wodnika.

Syzygia (grec.) — w wolnym tłumaczeniu „uwięziony w jarzmie”, koniunkcja lub opozycja planet.

Sol (łac.) — Sol; 1. Rzymski bóg Słońca, 2. Dziewiąty dom.

Solaris (łac.) — solarny, słoneczny.

Sol invictus (łac.) — Słońce Niezwyciężone, przydomek boga Mitry.

Solis (łac.) — Słońce.

Solstitium (łac.) — Przesilenie.

Sotis (grec.) —gwiazda, alpha Wielkiego Psa, patrz ->Syriusz.

Speculum (łac.) — specula albo speculorium, inaczej tabela, w której przedstawia się liczbowe dane horoskopu.

«Speculum astronomiae» (łac.) — «Zwierciadło astronomii», podstawowa praca astrologiczna R. Bacona.

Spica (łac.) — gwiazda, alpha Panny.

Stella (łac.) — 1. Gwiazda, 2. Planeta, 3. Gwiazdozbiór.

Stella Maris (łac.) — Gwiazda Morza, utożsamienie Marii Matki Boskiej z Gwiazdą Polarną.

Stella matutina (łac.) — Gwiazda Poranna, utożsamienie Marii Matki Boskiej z Gwiazdą Poranną.

Stellae beneficae (łac.) — dobroczynne planety, ogólny przydomek Wenus i Jowisza.

Stellae maleficae (łac.) — złowrogie planety, ogólny przydomek Marsa i Saturna.

Stellatium (łac.) — stellum, skupisko planet w jednym miejscu.

Stilbon (grec.) — nazwa planety Merkury w astrologii hellenistycznej.

Stoicheon (grec.) — żywioły, patrz ->Elementy.

Subra (arab.) — gwiazda, tetha Lwa.

Suhel (arab.) —gwiazda, alpha Kila, patrz ->Canopus

Super nova (łac.) — supernowa (gwiazda).