Centrum Galaktyki jako nowy element horoskopu
Andrzej Cedzyński, 28.06.2010 Horodło

Centrum Galaktyki (dlaej w skrócie CG) to mało znana w Polsce idea astrologiczna, która od pewnego czasu funkcjonuje na zachodzie. Centrum Galaktyki to punkt, wokół którego wiruje Droga Mleczna. Centrum Galaktyki znajduje się w odległości 25 000 lat świetlnych) od Ziemi w kierunku gwiazdozbioru Strzelca. Jak pokazują najnowsze odkrycia astronomów, znajduje się tam supermasywna czarna dziura, znaczne ilości gazu i pyłu oraz gwiazd.

Rys. Artystyczna wizja centrum galaktyki

Poszukiwanie centralnego punktu, wokół którego obraca się nasza galaktyka ma swoją odległą historię. W 1750 r. Tomas Wright twierdził na przykład, że widzialny pas Drogi Mlecznej oraz otaczające go gwiazdy tworzą system o kształcie młyńskiego koła lub płaskiego dysku. Immanuel Kant (1755 r.) twierdził, że w środku Galaktyki musi istnieć ciało o wyjątkowej dużej masie. Sądził, że mógłby być nim Syriusz(!).Johann Heirich Lambert (1761 r.), formułując pogląd o strukturalnej nieskończoności Wszechświata sądził, że Droga Mleczna jest tworem wyższego rzędu, skupionym wokół gigantycznego ciała centralnego.

W następnych dziesięcioleciach, badania nad ruchami własnymi gwiazd prowadzą do odkrycia, że centrum naszej Galaktyki znajduje się w gwiazdozbiorze Strzelca. Oczywiście, przystąpiono natychmiast do obserwacji tego fragmentu nieba, ale niczego ciekawego tam nie znaleziono, ponieważ pył międzygwiazdowy utrudnia obserwacje w części widzialnej widma.

Ciekawe jest także to, że już William Lilly, znakomity astrolog horarny i autor „Christian Astrology”, obserwując Jałowy Bieg Księżyca (VOC, Void of Course) w znakach, zauważył, że w końcówce Strzelca Księżyc zachowuje się zgoła odmiennie niż w pozostałych znakach. Nikt z astrologów nie był w stanie tego wytłumaczyć do czasu odkrycia faktycznego Centrum Galaktyki.

Przyjmuje się, że wszystkie galaktyki posiadają supermasywną czarną dziurę w swoich centralnych regionach. W aktywnych jądrach dziury takie, jak sama nazwa wskazuje, są aktywne, tzn. akreują dużo materii, pochodzącej prawdopodobnie z regionów centralnych galaktyki macierzystej. Tempo akrecji może dochodzić nawet do kilku czy kilkunastu mas Słońca na rok.[1]

Rys. 2 Rentgenowski obraz centrum galaktyki

Nasze Słońce obiega Centrum Galaktyki z prędkością 135 mil/sekundę. Pełny obrót dokonuje w ciągu 250 milinów lat.

Astrologowie nie są do końca pewni znaczenia, jakie dla analizy horoskopu ma CG, ale pewne cechy są dla większości oczywiste. Uważa się, że CG jest prymarnym Słońcem wszystkich Słońc. Jeśli przyjąć, że centralnym punktem każdego horoskopu człowieka jest nasze skromne Słońce, to CG jest Słońcem w horoskopie naszego Słońca. Mówiąc bardziej górnolotnie, CG jest najwyższym punktem odniesienia. Dla niektórych okultystów i ezoteryków – Atmanem, a raczej pierwszą zasadą atmaniczną, kanwą, na której rozgrywają się wszelkie działania, inkarnacje, ewolucje i inwolucje.

Centrum Galaktyki znajduje się dokładnie w 27 stopniu Strzelca (stan na rok 2010). Poniżej przedstawiam krótkie efemerydy.

1901 25sa29 1926 25sa50 1951 26sa11 1976 26sa32 2001 26sa53
1902 25sa30 1927 25sa51 1952 26sa12 1977 26sa32 2002 26sa54
1903 25sa31 1928 25sa52 1953 26sa12 1978 26sa33 2003 26sa55
1904 25sa32 1929 25sa52 1954 26sa13 1979 26sa34 2004 26sa55
1905 25sa32 1930 25sa53 1955 26sa14 1980 26sa35 2005 26sa56
1906 25sa33 1931 25sa54 1956 26sa15 1981 26sa36 2006 26sa57
1907 25sa34 1932 25sa55 1957 26sa16 1982 26sa37 2007 26sa58
1908 25sa35 1933 25sa56 1958 26sa17 1983 26sa37 2008 26sa59
1909 25sa36 1934 25sa57 1959 26sa17 1984 26sa38 2009 27sa00
1910 25sa37 1935 25sa57 1960 26sa18 1985 26sa39 2010 27sa00
1911 25sa37 1936 25sa58 1961 26sa19 1986 26sa40 2011 27sa01
1912 25sa38 1937 25sa59 1962 26sa20 1987 26sa41 2012 27sa02
1913 25sa39 1938 26sa00 1963 26sa21 1988 26sa42 2013 27sa03
1914 25sa40 1939 26sa01 1964 26sa22 1989 26sa42 2014 27sa04
1915 25sa41 1940 26sa02 1965 26sa22 1990 26sa43 2015 27sa05
1916 25sa42 1941 26sa02 1966 26sa23 1991 26sa44 2016 27sa05
1917 25sa42 1942 26sa03 1967 26sa24 1992 26sa45 2017 27sa06
1918 25sa43 1943 26sa04 1968 26sa25 1993 26sa46 2018 27sa07
1919 25sa44 1944 26sa05 1969 26sa26 1994 26sa47 2019 27sa08
1920 25sa45 1945 26sa06 1970 26sa27 1995 26sa47 2020 27sa09
1921 25sa46 1946 26sa07 1971 26sa27 1996 26sa48 2021 27sa10
1922 25sa47 1947 26sa07 1972 26sa28 1997 26sa49 2022 27sa10
1923 25sa47 1948 26sa08 1973 26sa29 1998 26sa50 2023 27sa11
1924 25sa48 1949 26sa09 1974 26sa30 1999 26sa51 2024 27sa12
1925 25sa49 1950 26sa10 1975 26sa31 2000 26sa52 2025 27sa13

W interpretacji CG zwykło się brać pod uwagę to, że jest to Centrum Duchowe naszego świata. CG jest źródłem wszelkiego życia. W potocznym wymiarze astrologowie przyjmują, iż jest to punkt transcendentalnej podróży, esencjonalnej wiedzy na temat świata i życia[2]. Mówi się także o tym, że jest to punkt podróży, dosłownej i duchowej. Jest to punkt głębokich przemian i metamorfozy.

Dziwnie się składa, ale nasz Pluton jest łącznikiem między naszym Układem Słonecznym a Centrum Galaktyki. Jego obieg dookoła Słońca wynosi 248 lat, jest to ekwiwalent czasu obiegu Słońca wokół CG.

O roli Plutona i jego związkach z CG napiszę w osobnym artykule, bo jest to temat ze wszech miar fascynujący.

Mówiąc o charakterze i znaczeniu punktu CG w naszych horoskopach, nie zapominajmy o tym, że znak Strzelca to obszar religii, wiary, etyki, miłości czy też wielkiej energii, która wydaje się nie mieć końca. Dokładnie to samo możemy powiedzieć o CG.

Moim zdaniem, warto przyjąć do analizy horoskopu nowy element, czyli Centrum Galaktyki, z założeniem orby wynoszącej maksymalnie 1 stopień, podobnie jak dla gwiazd stałych czy punktów arabskich. Ścisłe aspekty, zwłaszcza koniunkcja, opozycja, trygon, kwadratura i sekstyl – powinny wskazać na nasze źródło siły i słabości. W wymiarze bardzie dosłownym – podróże, wyższa edukacja, osiągnięcia naukowe, rozwój duchowy.

Jestem w trakcie badań, mam nadzieję, że za jakiś czas przedstawię uporządkowany materiał na temat działania CG w horoskopie. Motywacji mi nie zabraknie, bo mam koniunkcję z CG zarówno Marsa, jak i Wenus.

W kolejnym odcinku pokażę, jak z CG współgra Pluton, skąd bierze się jego tajemnicza i nieskończona energia, oraz to, jaki wpływ na dzieje świata miały koniunkcje Plutona z Centrum Galaktyki.

Zapraszam do lektury!

© Andrzej Cedzyński. Kopiowanie i przedruk treści w pełni dozwolone. Proszę jedynie o podanie  autora i linku do tekstu.


[1] Źródło: „Urania — PA” nr 2/2008

[2] Po raz pierwszy publicznie o tym wspomniał Leon Zawadzki na II Konferencji PSA w 2010 r. Polecam jego artykuł: Logonia: http://www.logonia.org/content/view/521/2/1/1/