O SKORPIONIE cz.3, wypisy ze starych źródeł

Dodaj komentarz


Franciszek A. Prengel
Mężczyzna typu Skorpiona w stosunku do dwunastu rodzajów kobiet

“Niebo Gwiaździste”, nr 10/1936

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Barana prowadzą życie urozmaicone, lecz burzliwe. Związek ten stoi pod wyraźnym patronatem kosmicznego Marsa. Zaprzyjaźnienie następuje szybko. Wielka aktywność, energia i ambicja tworzą pęd ku realizacji wspólnych zamierzeń i poświęcenia się wspólnym namiętnościom, zainteresowaniom i ideałom. Z powodu swej męskości, impulsywności i żądzy panowania, niewiasta typu Barana jednakże wchodzi często w konflikt z równie silnie arbitralnym Skorpionowcem. Awantury w tym związku są prawie nie do uniknięcia, zwłaszcza na tle jego wielkiej zazdrości i skrytości.

Mężczyźnie typu Skorpiona i niewieście typu Byka grozi przesyt wspólnych namiętności i cech charakteru. Aczkolwiek oba te typy harmonizują ze sobą pod względem erotycznym, brak im jednakże zrozumienia psychicznego. Do porozumienia dochodzi szybko, lecz po wyładowaniu namiętności przeważnie następuje zobojętnienie. W trakcie pożycia występują też inne wewnętrzne przeciwności. Dużą winę ponosi przy tym uparta i niezależna, choć ekonomiczna niewiasta typu Byka. Zazdrość w tym związku odgrywa wielką rolę.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Bliźniąt tworzą związek zmienności i niepewności. Namiętność Skorpionowca wprowadza niepokoi w życie uczuciowe wrażliwej i nerwowej niewiasty typu Bliźniąt. Częstokroć też występują w pożyciu nieporozumienia, to też nie posiada ono cech trwałości. Tym bardziej, że dwoista natura tej kobiety, żądnej nieustannych zmian, nie przyczynia się do powstania bardzo silnych węzłów. Mężczyzna w tym związku powinien unikać szorstkości i pobłażać słabostkom niewiasty Bliźnięcej.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Raka zrealizują idealne małżeństwo, opanowawszy swoją zazdrość i przez uwrażliwienie uczuć. W domatorskiej, rozmiłowanej w dzieciach i gospodarstwie kobiecie typu Raka znajdzie mężczyzna i Skorpiona znakomite swoje dopełnienie. Aczkolwiek porozumienie nie następuje zbyt szybko i zachodzą tarcia w dziedzinie uczuć, istnieje możliwość szczęśliwego małżeństwa.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Lwa idą przez życie wśród wybuchów namiętności i groźnych konfliktów. Oba te typy rozumieją się lepiej w przyjaźni aniżeli w małżeństwie. Istnieje obopólne zrozumienie erotyczne, lecz brak zgodności psychicznej. Porozumienie następuje stosunkowo szybko, lecz związek nie nosi cech trwałości. Niewiasta Lwa jest arbitralna, posiada wysokie wymagania i nie znosi sprzeciwu, podobnie jak mężczyzna Skorpionowy, Jest to związek dwojga ludzi, silnych charakterów, wielkich w swej miłości jak również nienawiści.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Panny zrozumieją się beznamiętnie, lecz psują harmonię pożycia wzajemną dokuczliwością. Niewiasta Panny posiada zalety, jak: praktyczność, gospodarność i oszczędność, mogące stworzyć zgodne pożycie, gdy ukróci swoją uszczypliwość i dostrzeganie lub wytykanie wad nawet tam, gdzie ich w ogóle nie ma. Do porozumienia nie dochodzi szybko, zanim bowiem mężczyzna Skorpiona zdobędzie miłość niewiasty Panny, musi wpierw zdobyć jej zaufanie zrozumieniem psychicznym.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Wagi pokochają się szybko, lecz stałość związku bywa niepewna. Raczej korzystniejsza jest przyjaźń i współpraca zawodowa. Silna namiętność, egoizm i zazdrość Skorpionowca mogą wypaczyć subtelną, wrażliwą, chętną towarzystwa i rozrywek naturę Wagi. Porozumienie następuje wówczas, gdy mężczyzna zdobędzie niewiastę równocześnie pod względem psychicznym i zmysłowym.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Skorpiona są lepszymi przyjaciółmi i towarzyszami pracy, niż małżonkami. Szybko bowiem, mimo wzajemnej namiętności i silnie rozwiniętego elementu erotycznego, następuje przesyt. Nadto harmonię pożycia psują obustronna skrytość i zazdrość, oraz chęć wysunięcia na plan pierwszy swojej osoby. Porozumienie następuje nie łatwo.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Łucznika prowadzą współżycie ciekawe i na ogół harmonijne. Uzupełniają się erotycznie i duchowo, na polu towarzyskim i zawodowym. Wzajemne zdobycie się następuje stosunkowo szybko. Energiczna, męska niewiasta trudno poddaje się rządom męża, który góruje nad nią stałością usposobienia.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Koziorożca uzupełniają siebie i żyją przeważnie w zgodzie. Do porozumienia między obu tymi typami dochodzi jednak tylko wówczas, gdy mężczyzna, powściągnąwszy zmysły, potrafi ująć sobie niewiastę Koziorożca walorami psychiczno-intelektualnymi i życiowo praktycznymi.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Wodnika wstępują w związki nieharmonijne, zagrożone rozłąką. Łatwość wyniknięcia sporów i nieporozumień zarówno w sprawach uczuciowych jak i w poglądach na życie. Brak wierności i stałości przywiązania jednego z partnerów, jak również momenty zazdrości, wysuwane przez Skorpionowego męża, przyczyniają się często do rozbicia tego związku.

Mężczyzna typu Skorpiona i niewiasta typu Ryb mimo przejściowych nieporozumień żyją względnie szczęśliwie. Nieporozumienia powstają zazwyczaj na tle różnicy poglądów na sprawy uczuciowe między impulsywnym i namiętnym Skorpionowcem a niezwykle wrażliwą i subtelną niewiasta typu Ryb. Do porozumienia przychodzi nie łatwo, gdyż niewiasta Ryb żąda wpierw zrozumienia duchowo-intelektualnego zanim nawiąże stosunki erotyczne. Kapryśny i niezdecydowany charakter żony Rybiej znajduje świetną podporę w zaradnym i czynnym mężczyźnie Skorpionowym.

Reklamy

Fr. A. Prengel, Znaczenie tatw i godzin planetarnych w życiu codziennem, 1934

Dodaj komentarz


Znaczenie tatw i godzin planetarnych w życiu codziennem

Fr. A. Prengel.

Według współczesnej nauki wszystko we wszechświecie drga i stanowi zespół wirujących atomów. W ostatnich latach nauka zbliża się też coraz bardziej do pojęć astrologicznych. Przyczyniły się do tego bardzo m. inn. badania nad tajemmczemi wibracjami, pochodzącemi z dalekiego wszechświata. Są to tak zwane promienie kosmiczna, znane astrologji od wielu tysięcy lat. Wśród tych promieni znajduje się pewien rodzaj rytmicznych drgań, falujących bezustannie w eterze kosmicznym, jak też działających w nas samych. Wtajemniczeni hinduscy nadali tym wibracjom nazwę „tatwa”, co znaczy tyle co „ruch”.

Istnieje pięć takich zasadniczych tatw, noszących nazwy:

1. Akash (czytaj: akasz),

2. Vayu,

3. Tejas (czytaj: tedżas),

4. Prithvi,

5. Apas.

Powyższej kolejności odpowiadają następujące kolory, czarny, zielony wzgl. niebieski, czerwony, żółty i biały. Komu więc trudno zapamiętać nazwy hinduskie w celu orjentacji, posługiwać się może nazwą koloru danej tatwy. Kolory te nie zostały jednak dowolnie przydzielone danym tatwom, lecz mają głębsze znaczenie. Mianowicie wrażliwsze osoby widują w czasie wibracyj poszczególnych tatw pewne odmienne zabarwienie eteru. Zabarwienie to ma się właśnie wyrażać w tych kolorach i odpowiadać kolejności powyżej wymienionej. Zrozumiemy to przy analizie każdej z tatw, reprezentujących nic więcej jak rytmiczną pulsacją energji, utajonej w poszczególnych ciałach planetarnych naszego układu słonecznego. Jak już wiadomo posiadaczom „Tatwicznego zegara Szczęścia„, wibracje tatw odbywają się bezustannie. Ze wschodem słońca w danej miejscowości pobytu rozpoczyna się zawsze drganie tatwy czarnej, po upływie 24 minut drga zielona, poczem czerwona, żółta i biała tatwa. Po upływie 2 godzin (5×24 minuty) rozpoczyna się znowu działanie czarnej tatwy, poczem znowu czerwonej i t. d. Wciąż w tej samej kolejności, aż do następnego wschodu słońca, rozpoczynającego się znowu akashem czyli czarną tatwą.

Nie na to tutaj miejsce, aby roztaczać teoretyczne rozważania nad możliwością przejawiania się wibracyj tatw w tej formie i tej kolejności. Nas interesuje praktyka. A takowa potwierdza to, co nam tradycja hinduska pozostawiła. Poniżej podaję tabelę, obrazującą według nauk hinduskich stosunek tatw do niektórych ważnych pojęć ludzkich.

Tatwa Kolor Planeta Żywioł Ruch (kierunek) Natura Zmysł Smak
Akash czarny Saturn eteryczny poprzeczny (wszechstr.) zimna słuch gorzki
Vayu zielony Merkury powietrzny kolisty (północ) chłodna czucie kwaśny
Tejas czerwony Mars — Słońce ognisty wzwyż (połudn.) gorąca wzrok żrący
Prithvi żółty Jowisz ziemski skośny (zachód) ciepła węch słodki
Apas biały Księżyc — Wenus wodny w dół (wschód) chłodna smak ściągający

Głębiej studjujący znajdą w tej tablicy niejedną ciekawą analogję, która też ułatwi zrozumienie działania tatw.

Jak w życiu codziennem praktycznie wykorzystywać poszczególne tatwy, wykazuje poniższe zestawienie, według którego wskazań według możności działać należy.

Czarna tatwa: Wpływ niszczący i hamujący. W czasie jej działania powinna odpoczywać wszelka czynność.

Zielona tatwa: Wpływ jej nosi charakter zmienny, niestały. W czasie jej działania załatwiać korespondencję, wysyłać listy, rozpoczynać pracę umysłową i naukową, spacery, krótkie podróże, wycieczki _ turystyczne i wszystkie sprawy, wymagające szybkiego załatwienia. — Nie kąpać się! W tej tatwie powstają oszustwa, podstępy, fałsze i plotki.

Czerwona tatwa: Nosi charakter podniecający i gwałtowny. Potęguje czynność, odwagę i przedsiębiorczość. Podwyższa temperaturę ciała, tak że kąpiel zimna nie szkodzi zdrowiu. Nadaje się do wykonania czynów odważnych, rozpoczęcia polowania i spraw łącznie z wojskiem, policją i przemysłem metalowym. Innych spraw nie załatwiać, gdyż przynoszą gniew i niezadowolenie. W tej tatwie istnieje większe niebezpieczeństwo wypadków, zranień i t. p.

Żółta tatwa: Uspakaja i uszczęśliwia. Jest tatwą powodzenia. Nadaje się do rozpoczęcia wszelkich spraw, noszących cechy trwałości. Zawierać małżeństwa, przyjaźń. Rozpoczynać długie podróże, procesy. Szukać protekcji. Składać wizyty, również władzom, z wyjątkiem wojskowych. Uskuteczniać przeprowadzki, sprawy podatkowe, pieniężne, bankowe i ewentl. handlowe. Kupować losy loteryjne, spekulować, przyjmować sługi i rozpoczynać wszelkie prace w zakres gospodarstwa wchodzące.   Przyjmować pożywienie.

Biała łatwa: Działa harmonicznie i rozweselająco. Równie dobroczynna jak żółta. Załatwiać wszelkie sprawy pieniężne i handlowe, kupna i sprzedaży, miłości i przyjaźni, sztuki i zdobnictwa, przyjemności i rozrywek. Obejmować nowe posady, rozpoczynać prace gospodarcze, rolnicze i ogrodnicze. Składać wizyty. Przyjmować lekarstwa. Kupować żywność, odzież i obuwie. Rozpoczynać dłuższe podróże, szczególnie wodą. Uprawiać kulturę ciała, sport i gimnastykę. Uskuteczniać umowy.   Kłaść się do snu i rano wstawać.

Kto posiada „Tatwiczny zegar Szczęścia”[1], może jednym ruchem ręki stwierdzić rodzaj działającej tatwy w jakiejkolwiek porze dnia i w jakiejkolwiek bądź miejscowości w Polsce. (Zegar nabyć można pod adresem redakcji: Bydgoszcz, Magdzińskiego 1. Cena 1.50 zł z przesyłką. Pieniądze przesłać blankietem P. K. O. na konto Prengel, nr. 211.148.)

Godziny planetarne.

Naukom starożytnym był też jeszcze znany pewien inny rytmiczny rozkład codziennych wibracyj kosmosu. Są to tak zwane godziny planetarne, dla których zrozumienie dziś już prawie całkiem zanikło. Ongiś atoli w epoce rozkwitu alchemji i magji stały wysoko w znaczeniu i przystosowano do nich ważne czynności życiowe, jak my to dziś czynimy w stosunku do tatw. Czem różnią się jedne od drugich. Według mojego osobistego zdania należy tatwom przypisać większe znaczenie niż godzinom planetarnym, w tatwach przejawiają się rzeczywiste siły kosmiczne. Ich wibracje nie wiążą się w tej mierze z omylnemi receptami chronologicznemi, które cechują godziny planetarne. Tatwy działają w nieskończoność. Nie mają zasadniczo żadnego związku z tym lub owym dniem tygodnia. Omyłki w rachubie czasu są dla nich bez znaczenia. Codzienny wschód słońca jedynie, a więc chwila — decydującej od zarania istnienia ziemi walki i zwycięstwa światła nad ciemnością — daje nowy impuls tej rytmice kosmosu. Działanie godzin planetarnych ma natomiast więcej symboliczny charakter. Odzwierciadlają się w niem np. święte liczby kabalistyczne 7 i 12. Dobę dzieli się tu bowiem na 12 godzin dziennych i 12 godzin nocnych, a każdej takiej godzinie przydziela się jedną z planet jako regenta. Tydzień liczy 7 dni, a każdy z nich jest poświęcony jednemu z dawniej znanych siedmiu ciał kosmicznych według następnego porządku: poniedziałek — Księżyc, wtorek — Mars, środa — Merkury, czwartek — Jowisz, piątek — Wenus, sobota — Saturn, niedziela — Słońce. Dobę dzieli się na 12 dziennych godzin planetarnych od wschodu do zachodu słońca i tyleż godzin nocnych od zachodu do Wschodu słońca. Oczywiście wskutek zmiennej długości przyświecania Słońca długość godzin planetarnych w poszczególnych porach i dniach roku stale zmienia się, może więc wynosić daleko mniej lub więcej niż 60 minut, czyli jedną godzinę normalną. Dzielić tu trzeba rzeczywistą długość dnia od wschodu do zachodu przez 12, co w rezultacie daje jedną godzinę planetarną. Podobnie postępuje się też z czasem od zachodu, co daje długość nocnych godzin planetarnych. Wschody Słońca, potrzebne do tych obliczeń na wszystkie stopnie szerokości na obszarze Polski, podaje pierwsza część niniejszego kalendarza. Zapamiętać należy, że wszystkie tam podane wschody i zachody (z wyjątkiem 52°, obliczonego ściśle na Warszawę), wymagają drobnej poprawki, gdyż są obliczone na czas środkowo-europejski (15° długości!). Należy więc stwierdzić, pod jakim stopniem długości leży miejscowość zamieszkania i poczem tyle razy po 4 minuty odjąć, ile stopni długości na wschód jest oddalona od 15° długości np. na Bydgoszcz: odjąć 12 minut (18° długości!)

Poznań: 8 min. (17° dł.), Kraków: 20 min. (20° dł.), Lwów: 36 min. (24° dl.), Wilno: 40 min-(25° dł.) i t. d. Obliczywszy sobie długość godziny planetarnej danego dnia, znajdujemy sobie pożądaną godzinę planetarna według następującej tablicy.

Godzina planetarna Niedziela Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek Sobota
dzień 1 Słońce Kf.iężyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn
2 Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz
3 Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars
4 Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce
5 Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera
6 Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury
7 Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc
8 Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn
9 Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz
10 Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars
11 Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce
12 Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera
noc 1 Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury
2 Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc
3 Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn
4 Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz
5 Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars
6 Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce
7 Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera
8 Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury
9 Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc
10 Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz Wenera Saturn
11 Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars Merkury Jowisz
12 Merkury Jowisz Wenera Saturn Słońce Księżyc Mars

Działanie ich prawie zupełnie podobne do działań tatw i należy się odpowiednio posługiwać wskazówkami pod tatwami podanemi. Godzina Saturna odpowiada tatwie czarnej, godzina Słońca i Marsa — czerwonej, godzina Jowisza — żółtej, godzina Merkurego — zielonej, a godzina Wenery i Księżyca — białej tatwie.

Oczywiście pora dnia, w której po obliczeniu stwierdzamy jednoczesne działanie dobroczynnej tatwy i pomyślnej godziny planetarnej, oznacza harmonijny i uszczęśliwiający moment wibracyj kosmosu, który dla swych przedsięwzięć bezwzględnie należałoby wykorzystać.


[1] Wkrótce zamieszczę fotokopię książki Prengla „Tatwiczny zegar Szczęścia” na blogu.